Historyczny Półwysep Peljesac

Peljesac jest drugim co do wielkości półwyspem w Chorwacji (po Istrii). Ma długość 65 kilometrów, a jego szerokość waha się między 3, a 7 kilometrów. Ogólna powierzchnia wynosi 355 kilometrów kwadratowych (według niektórych 342 kilometry kwadratowe).

Półwysep ten ma bardzo bogatą historię. Jak w większości innych regionów w tym kraju jego również najpierw zasiedlili Ilirowie, a po nich Grecy, Rzymianie, Turcy, aż w końcu plemiona chorwackie. Ludność tu w dużej mierze zajmuje się tradycyjnymi zajęciami. Najczęstsze z nich to uprawa winorośli i produkcja z nich win. Niemałą rolę pełni również rybołówstwo i przemysł przetwórczy. Północno – wschodnie wybrzeże ma bardziej surowy klimat od części południowo – zachodniej. Na Peljesacu prawie w ogóle nie ma rzek, jest jedynie kilka krótkich potoków.

Wnętrze półwyspu największą powierzchnię zajmują góry. Najwyższym wzniesieniem jest Sveti Ilija – wznosi się on na wysokość 961m n.p.m. Półwysep ten obmywają różne kanały: od północy Neretvanski i Malostonski, od zachodu Korculanski, a od południa Peljeski i Mljetski.