Chorwackie wyspy

Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe na światową skalę wybrzeże. Ten typ wybrzeża z podłużnymi wyspami, ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża. Wysp należących do tego kraju jest naprawdę bardzo dużo, jedne są mniejsze, inne większe, a kolejne znów gęsto zaludnione, a jeszcze inne bezludne.

W odległości zaledwie 30 kilometrów od Dubrownika i 18 kilometrów od Korculi leży najbardziej zielona wyspa na Morzu Adriatyckim. To wyspa Mljet – w czternastu osadach mieszka tu zaledwie 1237 osób. Największą atrakcją tej wyspy są dwa jeziora, które leżą po jej środku. Znajduje się w nich woda morska, a także specyficzny ekosystem. Na jednym z tych jezior (Veliko Jezero) leży malutka wyspa, na której znajduje się klasztor Benedyktynów i kościół Świętej Marii pochodzący z XII wieku.

Południowe wybrzeże wyspy charakteryzują klify i zatoki ze żwirowymi plażami. Miasta leżące wewnątrz wyspy przy żyznych polach to: Babino Polje, Maranovici, Korita, Blato, Propa i Govedari. Jako porty służą im znajdujące się w pobliżu zatoki na brzegu: Obra (przystań promowa), Pola Kozarica, Poma. Lokalna drogą (długość około 60 kilometrów) można zwiedzić całą wyspę. Najpiękniejsza jest zatoka Sapulnara, położona na końcu drogi, gdzie kończy się droga asfaltowa. Jest ona otoczona gęstym lasem sosnowym, z dużymi drobno żwirowymi plażami, o płytkim dnie zapewnia spokojny wypoczynek na łonie śródziemnomorskiej natury.

Największą wyspą na Adriatyku (powierzchnia 409 kilometrów kwadratowych: długość 38 km, szerokość 20 km) jest chorwacka wyspa Krk. Należy ona do archipelagi Kvarnerskiego. Jest bardzo różnorodnie ukształtowana. Rozpoczynając zwiedzanie wyspy od Krckiego mostu, przejeżdżamy przez lesistą i nizinną część wyspy. Występuje tu wiele różnych ziół (lawenda, krwawnik, dziurawiec, szałwia). Im bardziej zbliżamy się do miasta Krk, tym bardziej krajobraz staje się kamienisty i pozbawiony roślinności, a wybrzeże niedostępne.

Najwyższy szczyt tej wyspy to Obzova (ma ona 569 metrów nad poziomem morza), który znajduje się w południowej części. Na północy znajduje się małe jezioro Omisaljsko i pośrodku wyspy jezioro Ponikve, które zaopatrują w wodę okoliczne miasta. Wyspę zamieszkuje około 17 tysięcy osób. Większość z nich zajmuje się rolnictwem (uprawa winnic i sadów), rybołówstwem, polowaniem na dziczyznę, hodowlą bydła, a dopiero w dalszej kolejności przemysłem petrochemicznym, tekstylnym, budową statków i obsługą turystów.

W archipelagu północno – dalmatyńskim leży również jedna z większych wysp Chorwacji – wyspa Pag (o powierzchni 284,5 kilometra kwadratowego). Panuje tu łagodny, śródziemnomorski klimat, chociaż w zimie wieją charakterystyczny wiatry – Paskie bury, które przynoszą suche górskie powietrze z Velbitu. Wyróżnia się ona surowym, kamienistym wyglądem, który nieraz jest porównywany do księżycowego. Wyspę pokrywają w większości trawy, oraz z daleka niewidoczne zioła (koper włoski, macierzanka piaskowa, szałwia zawierająca więcej olejków eterycznych, niż gdziekolwiek indziej, z której wytwarza się miód ceniony za swoje właściwości lecznicze). Z powodu częstych i suchych wiatrów drzewka winne są tu wyjątkowo niskie i szerokie. Kiście winogron znajdują się bliżej pni i są drobnoziarniste, a dzięki mocnemu słońcu wyjątkowo słodkie. Na wyspie nie ma jezior, ani rzek, ale jest kilka niewielkich źródełek. Najwyższym szczytem wyspy jest Sveti Vid – ma on wysokość 348 metrów nad poziomem morza. Głównym zajęciem mieszkańców wyspy (około 8 tysięcy) jest hodowla owiec (dla jagnięciny, sera i wełny), uprawianie winnic, rybołówstwem, produkcją soli. Specjalizują się oni w produkcji wędliny z wieprzowiny.

Z kolei wyspa Murter jest najczęściej wybierana przez miłośników przyrody i sportów wodnych. To największa wyspa na archipelagu szibenickim, leżąca 14 kilometrów od miasta Szybnik. Jej wapienna powierzchnia (18,6 kilometra kwadratowego) w przeważającej części pokryta jest żyznymi polami, gajami oliwnymi oraz lasami. Najwyższe wzniesienie to Raduc – 125 metrów nad poziomem morza. Południowo – zachodnie wybrzeże jest przeważnie strome, z licznymi małymi zatoczkami. Po północno – wschodniej stronie wyspy żeglarze znajdą miejsca wygodne do cumowania również większych statków. 6 tysięcy mieszkańców żyje tu w czterech miastach: Muter, Betina, Tisno i Jezera. Zajmują się głównie uprawą oliwek, owoców, warzyw i rybołówstwem (Jezera, Muter) i hodowlą bydła. Warto się wybrać do opuszczonej osady Ivanje, w której stoi samotny kościół świętego Marcina.

Zwiedzając ten piękny kraj nie można pominąć choć kilku jego wspaniałych wysepek. Same w sobie stanowią one ogromną atrakcję turystyczną. Czas tam płynie jakby wolniej, ludzie nie są tak zabiegani, a powietrze bardzo rześkie i czyste. Opisaliśmy oczywiście tylko wybrane wysepki, jednak jest ich dużo więcej, i na pewno każdy turysta, a także poszukiwacz przygód, znajdzie coś dla siebie. Dużą zaletą tych wysepek jest to, że nie są one zbyt wielkie, i na pewno się na nich nikt nie zgubi.